Italijanski kompozitor Alesandro Skarlati (Alessandro Scarlatti), rođen je na današnji dan, 2. maja 1660. godine. Smatra se osnivačem napolitanske operske škole. Bio je otac dvojice kompozitora – Domenika Skarlatija i Pietra Filipa Skarlatija.

Rođen je na Siciliji, u Palermu, a školovao se u Rimu, kod Đakoma Karisima. Zahvaljujući svojoj operi „Gli Equivoci nell sembiante“, dobio je pokroviteljstvo škotske kraljice Kristine, koja je u to vreme živela u Rimu. U februaru 1684. godine postaje kapel-majstor u Napulju zahvaljujući svojoj sestri, operskoj pevačici, koja je bila ljubavnica uticajnog napuljskog plemića.

Godine 1702. Skarlati je otišao iz Napulja i neko vreme bio pod pokroviteljstvom princa Ferdinanda od Medičija, za čije privatno pozorište je pisao opere. U Napulj se vratio 1717. godine, ali građani Napulja kao da su u to vreme izgubili interesovanje za muziku. Zato je Skarlati svoje opere predstavio u Rimu, gde je naišao na veoma dobre kritike.

Muzika Alesandra Skarlatija predstavlja važnu vezu između rano baroknog vokalnog stila u Italiji i klasične škole 18-og veka, koja doživljava svoj vrhunac u vreme Mocarta. Do 1686. godine Skarlati definitivno usvaja formu „italijanske uvertire“ i izbacuje ostinato bas i dvodelnu formu arije u korist trodelne forme ili da capo arije. Njegove najbolje opere iz ovog perioda su „La Rosaura“ (1690) i „Pirro e Demetrio“ (1694). Osim opera, pisao je oratorijume, mise, kamerne kantate…

(slika preuzeta odavde)